Kościół Dominikanów w Lublinie

Bazylika oo. Dominikanów w Lublinie jest gotycko-renesansową świątynią i częścią klasztoru przy ulicy Złotej. Murowany kościół ufundował Kazimierz Wielki w 1342 roku, a po pożarze miasta w 1575 roku przebudowano go i rozbudowano. Dzisiejsze wnętrze łączy średniowieczną konstrukcję, renesansowe i barokowe kaplice oraz tradycję dominikańską.

Jedenaście kaplic i cenne wyposażenie

Wokół korpusu znajduje się jedenaście kaplic. Warto zwrócić uwagę na kaplicę Ossolińskich z charakterystycznym sklepieniem typu lubelskiego, kaplicę Firlejów z kopułą oraz kaplicę Tyszkiewiczów. W głównej zakrystii znajduje się nietypowa rzeźba Chrystusa ukrzyżowanego na palmie. Po pożarze i kolejnych przebudowach świątynia zachowała warstwy stylów, które najlepiej oglądać bez pośpiechu.

Historia i relikwie

Dominikanie są obecni w Lublinie od średniowiecza, a bazylika była ważnym miejscem życia religijnego i miejskiego. W 1569 roku po zawarciu unii lubelskiej odprawiono tu nabożeństwo dziękczynne z udziałem Zygmunta Augusta. Kościół przez wieki przechowywał relikwie Drzewa Krzyża Świętego; dziś opowieść o tym dziedzictwie jest częścią historii miejsca, niezależnie od losu samych relikwii.

Zwiedzanie bazyliki i skarbca

Bazylikę można zwiedzać indywidualnie lub z przewodnikiem poza godzinami nabożeństw. W klasztornym skarbcu działa wystawa „Klasztor w sercu miasta”, prezentująca szaty liturgiczne i wyroby złotnicze. Strona dominikanów podaje dla skarbca godziny 10:00–17:00; przed wyjazdem sprawdź aktualne zasady i ewentualne zmiany.