Archikatedra w Łodzi

Bazylika Archikatedralna św. Stanisława Kostki przy ul. Piotrkowskiej 265 jest jedną z najważniejszych neogotyckich świątyń Łodzi. Powstała z jasnożółtej, nieotynkowanej cegły, a jej monumentalna sylwetka wyróżnia się w panoramie miasta. Wnętrze łączy ceglane sklepienia, witraże i wyposażenie związane z historią łódzkiej diecezji.

Historia budowy

Komitet budowy z udziałem łódzkich fabrykantów powstał w 1895 roku. Kamień węgielny poświęcono 16 czerwca 1901 roku, a mury ukończono w 1909 roku według projektu spółki Wende i Zarske, z późniejszymi korektami Sławomira Dziekońskiego i Józefa Odrzywolskiego. Kościół konsekrowano w 1922 roku, a wieżę ukończono w 1927 roku. Od 1920 roku świątynia jest katedrą; po utworzeniu archidiecezji łódzkiej w 1992 roku otrzymała tytuł archikatedry.

Wnętrze i organy

W głównym chórze znajdują się 58-głosowe organy, a przy prezbiterium drugi, 10-głosowy instrument. W czasie II wojny światowej zrabowano wyposażenie i zniszczono witraże oraz dzwon Zygmunt, zwany „Sercem Łodzi”; nową wersję dzwonu odlano w 2011 roku. Pożar dachu 11 maja 1971 roku spowodował poważne zniszczenia, a kościół ponownie otwarto w grudniu 1972 roku.

Informacje praktyczne

To czynna świątynia przy ruchliwej Piotrkowskiej. Przed przyjazdem sprawdź porządek mszy i koncerty organowe na stronie parafii. Pod kościołem działa multimedialne Centrum Ku Wielokulturowości. Wstęp do świątyni jest wolny, ale podczas liturgii należy zachować ciszę i nie utrudniać modlitwy.