Rynki i stare miasta

Stary Ratusz w Legnicy

Barokowy gmach na legnickim Rynku z lat 1737–1741, przez ponad 160 lat siedziba rady miejskiej, a od 1928 związany z teatrem. Dziś w jego wnętrzach pracuje administracja Teatru im. Heleny Modrzejewskiej.

Od drewnianego ratusza do baroku

Pierwszy drewniany ratusz powstał w Legnicy już w XIV wieku, na podstawie przywileju księcia Bolesława III Rozrzutnego; kolejne budowle trawiły pożary. Obecny, murowany gmach wzniósł w latach 1737–1741 Franz Michael Sheerhofer jako fragment zabudowy Rynku. Pierwsze posiedzenie rady miejskiej odbyło się 15 maja 1741, a ostatnie — dokładnie 164 lata później — 8 kwietnia 1905.

Ratusz, który został teatrem

W 1836 budynek przebudowano, a w latach 1926–1928 zaadaptowano go na teatr, dobudowując wówczas niską wieżę. Od tej pory barokowa bryła jest integralnie połączona z przylegającym od północy budynkiem teatru. Wnętrza zajmuje dziś administracja sceny im. Heleny Modrzejewskiej i garderoby aktorów.

Co zobaczysz

Na osi budynku wyrasta ryzalit podkreślony dwoma biegami zewnętrznych schodów; boniowany parter podtrzymują pilastry dzielące elewację. Całość nakrywa dach mansardowy z lukarnami, a ryzalit wieńczy cebulasty hełm. Ratusz wpisano do rejestru zabytków 29 marca 1949.

Praktycznie

To budynek roboczy teatru, więc zwiedza się go od zewnątrz — na detale i zdjęcie z Rynku wystarczy 10–15 minut. Połącz spacer z ratuszem nowym, zamkiem piastowskim i katedrą, a wieczorem sprawdź repertuar Teatru Modrzejewskiej.