Rynek w Zielonej Górze

Rynek w Zielonej Górze zachował średniowieczny układ starówki wytyczonej na planie prostokąta 60 × 160 m, z którego dawniej odchodziło sześć uliczek. Handel nadał częściom placu nazwy: mięsny, mączny, lniany i zbożowy. Dziś to reprezentacyjna przestrzeń największego miasta województwa lubuskiego, od stuleci związanego z winem.

Kamienice i ratusz

Pierzeje wypełniają w większości XIX-wieczne kamienice — od eklektycznych po neorenesansowe i modernistyczne — które przetrwały wojnę w oryginalnej formie i dziś zdobią starówkę. Pośrodku stoi okazały ratusz, wokół którego zaczyna się spacerowe Stare Miasto ciągnące się od ulicy Kożuchowskiej po Dworcową.

Bachuski i winne tradycje

Po placu przechadzają się Bachuski — małe figurki nawiązujące do winiarskiej tradycji miasta, zwanego niegdyś Winny Gród. Miejskie życie Zielonej Góry ruszyło w okolicach 1222 roku, gdy książę Henryk Brodaty sprowadził tu osadników z Flandrii.

W praktyce

Rynek leży w sercu miasta i sąsiaduje z dawnymi placami handlowymi: Pocztowym, gdzie był rynek garncarski, oraz Słowiańskim, wytyczonym w XIX wieku na terenie po cmentarzu. W porze Winobrania okolice rynku tętnią życiem.