Rynek w Tarnowskich Górach

Rynek w Tarnowskich Górach uformował się w II połowie XVI wieku i ma kształt nieregularnego trapezu — gwarkowie, czyli górnicy srebra i ołowiu, budowali domy wokół szybów wydobywczych, nie według wytyczonej siatki. Dwa szyby zamieniono później na miejskie studnie; jedna, odtworzona w latach 50. XX wieku jako drewniany kołowrót z daszkiem, stoi do dziś w zachodniej części placu. Pod rynkiem, na głębokości 26 metrów, przebiega podkop św. Jakuba — dawny sztygarski drenaż górniczy.

Ratusz z czerwonej cegły

Nad placem góruje neorenesansowy ratusz z 1898 roku, uznawany za jeden z najładniejszych na Śląsku. Zbudowano go z czerwonej cegły klinkierowej, granitu i piaskowca w stylu neorenesansu północnego; podczas budowy spłonął hełm wieży wznoszącej się na blisko 40 metrów. Elewację zdobią herby Donnersmarcków, Prus i miasta oraz figura gwarka z 1959 roku.

Podcienia gwarków i Dom Sedlaczka

Przy zachodniej pierzei stoją domy podcieniowe z II połowy XVI wieku — handlować mogli w nich wyłącznie ludzie związani z górnictwem. Sklepienia krzyżowe spoczywają na czworobocznych filarach. Pod numerem 1 działa Dom Sedlaczka z Muzeum Miejskim (od 1958 roku) i historyczną Winiarnią; podczas wyprawy wiedeńskiej zatrzymał się tu król Jan III Sobieski. Na rynku stoi też kościół ewangelicki Zbawiciela z 1780 roku — parafia luterańska jest najstarszą na Górnym Śląsku.

W praktyce

W kamienicach działają kawiarnie, a rzeźba Gwarka z 2015 roku to ulubiony punkt zdjęciowy. Zabytkowa Kopalnia Srebra i Sztolnia Czarnego Pstrąga są tuż obok.