Rynek w Kazimierzu Dolnym

Rynek w Kazimierzu Dolnym to centralny plac miasta, wytyczony w średniowieczu — zapewne na przełomie XIV i XV wieku. Uznanie jako miasta Kazimierz doczekał się za Kazimierza Wielkiego, a w 1406 roku Władysław Jagiełło przeniósł go na prawo magdeburskie, ustanawiając cotygodniowe targi. Obraz placu ukształtowała jednak odbudowa po pożarach z 1560 i 1585 roku, gdy wznoszono murowane kamienice podcieniowe.

Kamienice braci Przybyłów

Najsłynniejsze fasady rynku mają bliźniacze kamienice „Pod Świętym Mikołajem" i „Pod Świętym Krzysztofem" z XVII wieku — o manirystycznym wystroju, trzyarkadowym podcieniu przy ziemi i wysokich attykach. Właściciele, bracia Mikołaj i Krzysztof Przybyłowie, umieścili na fasadach figury swoich patronów. Kamieniczki odbudowywano po wojnie — punktem odniesienia były rysunki Michała Elwiro Andriollego. Na placu stoi też barokowa kamienica Gdańska, pamiątka handlu z Gdańskiem, gdy Kazimierz nazywano „małym Gdańskiem".

Pierwszy pomnik kundla w Polsce

Pośrodku placu stoi studnia, a przy niej pomnik psa Werniksa z 2000 roku dłuta Bogdana Markowskiego — pierwszy w Polsce pomnik kundla. Werniks to przygarnięty przez artystów bezpański pies, który po latach wrócił do Kazimierza „zapozować do pomnika"; turystowie głaszczą go po nosie, że mordka jaśnieje.

W praktyce

Plac jest otwarty całą dobę, wstęp bezpłatny, parkingi w okolicy są płatne. Ze studni widzisz farę, ruiny zamku z basztą i Wzgórze Trzech Krzyży, a bulwar nad Wisłą masz stąd 300 metrów. Późnym popołudniem kamienice najlepiej błyszczą w promieniach słońca.