Rezerwat Segiet

Na granicy Bytomia i Tarnowskich Gór, na szczycie Srebrnej Góry (347 m n.p.m.), rośnie las, który zawdzięcza swoją obecność górnictwu. Rezerwat „Segiet” powołano 27 kwietnia 1953 roku dla ochrony buczyny odrodzonej na terenie dawnych wyrobisk srebra, ołowiu i cynku. Po powiększeniu z 2023 roku zajmuje 92,29 ha, a wokół wyznaczono otulinę o powierzchni 142,14 ha.

Buczyna na dawnym kopalnisku

Ślady pracy gwarków widać do dziś: leje po szybach i rumowiska skalne porastają buki osiągające 35–40 m wysokości i około 150 lat wieku. W ciepłolubnej buczynie storczykowej rośnie obuwik pospolity — najokazalszy z polskich storczyków — a także wawrzynek wilczełyko i lilia złotogłów. Łącznie wykazano tu ponad 100 gatunków roślin zielnych.

Królestwo nietoperzy

Pod rezerwatem biegną Podziemia Tarnogórsko-Bytomskie — ponad 300 km sztolni i szybów drążonych od XII do XX wieku. To największe na Górnym Śląsku stanowisko zimowania nietoperzy i największe w Europie zimowisko gacka brunatnego, chronione jako ostoja Natura 2000. Okoliczne górnictwo srebra wpisano też na listę dziedzictwa UNESCO.

Praktycznie

Najłatwiej dojść ulicą Żeromskiego albo Blachówka w Bytomiu lub z dzielnicy Repty w Tarnowskich Górach. Las Segiecki obsługuje ścieżka dydaktyczna, a wejście pozostaje bezpłatne przez cały rok.