Zabytki

Marszałkowska Dzielnica Mieszkaniowa w Warszawie

Marszałkowska Dzielnica Mieszkaniowa to najbardziej znany warszawski przykład socrealizmu: wielki zespół mieszkaniowy wzniesiony w latach 1950–1952 wzdłuż ulicy Marszałkowskiej, od ulicy Wilczej po plac Unii Lubelskiej. Budowę rozpoczęto 1 sierpnia 1950 roku, a uroczyście oddano 22 lipca 1952 roku; pierwsi lokatorzy zamieszkali w budynku 6B już 21 lipca 1951 roku, po zaledwie dziewięciu miesiącach prac.

Architektura pod ideologią

Zespół zaprojektowali laureaci Państwowych Nagród Artystycznych: Józef Sigalin, Stanisław Jankowski, Jan Knothe i Zygmunt Stępiński. Inwestycję rozsławiło hasło „lud wejdzie do Śródmieścia”. Kamienice zastąpiono monumentalnymi blokami o 6–7 kondygnacjach z podcieniami usługowymi w parterach, oblicowanymi piaskowcem i polerowanym granitem, zwieńczonymi masywnymi gzymsami i attykami. Scenerię dopełniają rzeźby i płaskorzeźby poświęcone klasie robotniczej, a centrum zespołu wyznacza plac Konstytucji.

Życie po życiu

Do MDM zalicza się też osiedle Latawiec (1953–1955) projektu Eleonory Sekreckiej. Dziś cały zespół jest wpisany do rejestru zabytków (2015 rok) — przechadzka wzdłuż podcieni to wykład z historii architektury XX wieku w wersji spacerowej.