Malinowska Skała w Beskidzie Śląskim

Malinowska Skała (1152 m n.p.m.) to zwornik Beskidu Śląskiego: z jej wierzchołka rozchodzą się grzbiety ku Skrzycznemu, Baraniej Górze i Przełęczy Salmopolskiej. Na szczycie spotykają się granice Wisły, Szczyrku i Lipowej, a zarazem dawna granica Małopolski i Śląska. Najbardziej znany jest jednak skalny „ambonowy” blok przy szlaku – od co najmniej połowy XX wieku jeden z symboli całych Beskidów.

Skała, która trafiła na pocztówki

Masyw zbudowany jest z tzw. zlepieńców z Malinowskiej Skały – kwarcowych skał z górnej kredy z okruchami łupków mikowych, granitów i ziarnami skaleni. Spotyka się je tylko w Beskidzie Śląskim, Małym i Morawsko-Śląskim. Około 60 m na północ od wierzchołka, tuż przy szlaku, tworzą one wychodnię w kształcie rozczłonkowanej ambony o wymiarach 6 × 14 × 5 m, z głęboką niszą wymytą przez wietrzenie. Dawniej wspinano się tu w ramach boulderingu, ale od 1977 roku skała jest pomnikiem przyrody nieożywionej.

Granica państwa żywieckiego

Na początku XVIII wieku żywiecki wójt Andrzej Komoniecki zapisał w „Dziejopisie Żywieckim”, że przez szczyt, nazywany przez niego Skałką, biegła granica tzw. państwa żywieckiego. Spod Malinowskiej Skały wypływają potoki Malinka i Malinowski Potok oraz rzeka Żylica.

Co zobaczyć w okolicy

• Malinowski Stawek – naturalny, całoroczny stawek o średnicy około 10 m na wysokości ok. 1030 m, w niszy osuwiskowej na zachodnich stokach grzbietu ku Skrzycznemu; w Beskidach to duża rzadkość.
• Jaskinia Malinka – w stokach góry, z korytarzami o długości 16 m, odkryta w 1979 roku.
• Jaskinia przy szlaku od Przełęczy Salmopolskiej – w rejonie Malinowa szczelina z systemem drabin i klamr prowadzi w głąb skały; to atrakcja tylko dla przygotowanych.

Tripto podpowiada

Najprostsze podejście prowadzi z Przełęczy Salmopolskiej przez Malinów: około 1 godz. 15 min (zejście ok. 1 godz.). Na przełęczy jest duży parking i kilka restauracji. Ze Skrzycznego dojdziesz w około 1 godz. 10 min, z Baraniej Góry w ok. 2 godz. 10 min, a z Ostrego przez Kościelec w ok. 2 godz. Na szczycie nie ma schroniska ani bufetu, więc zabierz wodę i coś ciepłego. Grzbiet jest odsłonięty na wiatr i burze, a ścieżki bywają kamieniste – przydadzą się buty trekkingowe.