Malinowska Skała w Beskidzie Śląskim

Malinowska Skała (1152 m n.p.m.) to zwornikowy szczyt w głównym grzbiecie Pasma Baraniej Góry i Skrzycznego w Beskidzie Śląskim. Zbiegają się tu granice trzech miejscowości — Wisły, Szczyrku i Lipowej — oraz historyczne rubieże Małopolski i Śląska. Na początku XVIII w. żywiecki wójt Andrzej Komoniecki zapisał w „Dziejopisie Żywieckim”, że przez szczyt zwany wówczas Skałką biegła granica państwa żywieckiego.

Ambona ze zlepieńców

Masyw zbudowany jest z charakterystycznych zlepieńców górnej kredy, nazywanych zlepieńcami z Malinowskiej Skały — kwarcowych skał z okruchami łupków i granitów, rzadkich w innych Beskidach. Wierzchołkową wychodnię tworzy zlepieniec w kształcie ambony o wymiarach 6 × 14 × 5 m, pomnik przyrody nieożywionej. Tuż pod szczytem leży naturalny staw o średnicy około 10 m, a przy zielonym szlaku otwiera się wejście do pionowej Jaskini Malinowskiej, zejście umożliwia drabinka zamocowana w skale.

Panorama z bezleśnego wierzchołka

Bezleśny grzbiet daje widok we wszystkich kierunkach: na Skrzyczne i pasmo Czantorii, Babią Górę i Pilsko, Beskid Mały i Wyspowy, a przy dobrej przejrzystości na Tatry, Niżne Tatry i Małą Fatrę z Krywaniem, sięgając po Pradziada w Sudetach.

W praktyce

Najszybsze podejście prowadzi czerwonym szlakiem z Przełęczy Salmopolskiej: 4 km, około 1,5 godziny. Ze Skrzycznego idzie się zielonym 1 h 15 min, z Baraniej Góry 1 h 50 min. Szczyt nie ma infrastruktury; gastronomię i toalety oferuje Zajazd Biały Krzyż na przełęczy, gdzie działa też parking. Na stromych odcinkach wózek dziecięcy nie przejdzie.