Kolegiata Wniebowzięcia NMP w Kłodzku

Na cyplu placu Kościelnego w środku kłodzkiej starówki wznosi się kolegiata Wniebowzięcia NMP — najstarsza i najcenniejsza świątynia Kotliny Kłodzkiej, podniesiona do godności kolegiaty 15 sierpnia 2016 roku. Kamień węgielny pod obecny kościół położyli w 1344 roku joannici z inicjatywy praskiego arcybiskupa Arnoszta z Pardubic, który dorastał w Kłodzku i zapisał budowie w testamencie znaczne sumy.

Budowa trwająca stulecia

Gotycka bazylika rosła z przerwami: wojny husyckie wstrzymały prace, wznowiono je po 1458 roku. Do 1468 roku stanęła nawa główna i południowa Biała Wieża ze znakiem krzyża maltańskiego i datą 1465; północną Czarną Wieżę wznoszono od 1487 roku do około 1522. Po przejęciu świątyni przez jezuitów w 1624 roku wnętrze zyskało barokowy charakter.

Pani Kłodzka

W ołtarzu głównym z lat 1727–1729, pod rzeźbionym baldachimem, stoi gotycka figura Matki Bożej zwanej Panią Kłodzką, wykonana w połowie XV wieku z drewna cedrowego. Wnętrze wypełniają ambona dłuta Michała Klahra, popiersia czternastu patronów miasta dłuta F. K. Veita i figury dwunastu apostołów z 1680 roku. Bazylika imponuje rozmiarami: nawa główna liczy 53,7 m długości, a oś kościoła skręcona jest o 41 stopni względem tradycyjnej orientacji.

Praktycznie

Wstęp jest bezpłatny. Przy północnej części zachowała się późnogotycka Czarna Brama — pozostałość dawnego muru cmentarnego z rzeźbami św. Ignacego Loyoli, św. Filipa z Neri i św. Franciszka Ksawerego. Obok kościoła zaczyna się Podziemna Trasa Turystyczna, prowadząca średniowiecznymi piwnicami miasta.