Kokoryczowe Wzgórze w Poznaniu

Na przedwiośniu zbocza dawnego parku pałacowego w Radojewie, na północnym skraju Poznania, robią się żółte od ranników zimowych – roślin, które kiedyś uciekły tu z pałacowego ogrodu. Kilka tygodni później runo przybiera fioletowo-białą barwę od kwitnących kokoryczy i to właśnie od nich miejsce nazywa się Kokoryczowym Wzgórzem. Pod drzewami kryją się jeszcze sztuczne ruiny, rodzinny cmentarz dawnych właścicieli i pomnikowe platany.

Historia: od cysterek do von Treskowów

Od połowy XIII wieku przez ponad 500 lat Radojewo należało do klasztoru cysterek w Owińskach, po drugiej stronie Warty. Po III rozbiorze Polski władze pruskie skonfiskowały majątek zakonu, a kupił go berliński bankier Zygmunt Otto von Treskow. W 1825 roku zbudował dla syna Heinricha pałac na skarpie nad doliną Warty, połączony osią widokową z pałacem w Owińskach; projekt przypisuje się Karlowi Friedrichowi Schinklowi. Rodzina mieszkała tu do 1945 roku.

Wokół pałacu powstał romantyczny park krajobrazowy o powierzchni około 15 ha, zaprojektowany przez królewskiego ogrodnika z Poczdamu Petera Josepha Lennégo. Według ówczesnej mody wzniesiono w nim sztuczną ruinę, kaplicę i rodzinny cmentarz. Radojewo włączono do Poznania w 1987 roku. Pałac, własność miasta, od 2004 roku stoi pusty, z zamurowanymi oknami, a parkiem zarządza Nadleśnictwo Łopuchówko.

Co zobaczyć

• Wiosenne kobierce – najpierw żółte ranniki, później kokorycz pusta i kokorycz pełna, a obok nich zawilce, przylaszczki i śnieżyczki.
• Sztuczne ruiny na wzgórzu – romantyczna dekoracja parku z XIX wieku.
• Cmentarz rodziny von Treskow – zaniedbany, częściowo zdewastowany, ale co roku 1 listopada okoliczni mieszkańcy zapalają tu znicze.
• Platan klonolistny uznany za pomnik przyrody i krótka aleja sześciu platanów.
• Dwa głazy narzutowe na szczycie wzgórza, owiane lokalnymi legendami.
• Las na zboczach – łęg zboczowy z dębami i wiązami oraz fragment grądu, z dużą ilością martwego drewna.

Przez park prowadzi ścieżka edukacyjna „W poszukiwaniu zielonej energii” o długości 1,5 km z 9 przystankami. Wiosną słychać tu bębnienie dzięciołów, kowaliki, kosy i sikory, a przy śródleśnych stawach – żaby trawne. Na ścieżce można spotkać padalca albo zaskrońca.

Ciekawostki

13 grudnia 1806 roku przez Radojewo przejeżdżał Napoleon Bonaparte, który chciał obejrzeć klasztor w Owińskach. Według relacji Dezyderego Chłapowskiego cesarz niemal ugrzązł z koniem w błocie, po czym przeprawił się promem przez Wartę. W miejscu dawnego promu 29 lipca 2023 roku otwarto pieszo-rowerową kładkę łączącą Radojewo z Owińskami. Od lat 90. XX wieku przyrodnicy postulują objęcie parku ochroną jako rezerwatu.

Tripto podpowiada

Najlepszy czas to przedwiośnie i wczesna wiosna – terminy kwitnienia zależą od pogody, więc śledź komunikaty leśników. Na spacer ścieżką zarezerwuj około godziny. Teren jest pagórkowaty, ścieżki częściowo strome i po deszczu błotniste – przydadzą się buty z dobrą podeszwą, a wózek dziecięcy nie wszędzie przejedzie. Nie schodź ze ścieżek dla zdjęć kwiatów i nie zrywaj roślin. Pałac oglądaj tylko z zewnątrz – od lat stoi pusty i popada w ruinę. Spacer łatwo przedłużyć przez kładkę do Owińsk.