Zakręt Śmierci w Szklarskiej Porębie

Na Drodze Sudeckiej, prowadzącej z Szklarskiej Poręby do Świeradowa-Zdroju, szosa na wysokości 775 m n.p.m. zatacza łuk niemal 180 stopni. Nazwę Zakręt Śmierci zawdzięcza licznym wypadkom samochodowym, ale dziś to przede wszystkim jeden z najczęściej fotografowanych punktów widokowych Karkonoszy — ostry, kamienny taras nad Kotliną Jeleniogórską.

Historia zakrętu

Zjazd wytyczono na zboczu Czarnej Góry w latach 1935–1937, podczas budowy drogi wojewódzkiej nr 358, zwanej Drogą Sudecką. Razem z szosą powstały chodniki minerskie — do ewentualnego wysadzenia drogi w powietrze, ślad militarnego planowania z czasów III Rzeszy.

Punkt widokowy i sztolnia pirytu

Z okolic zakrętu rozciąga się panorama Karkonoszy i Kotliny Jeleniogórskiej. Podłoże to strefa kontaktu karkonoskiego masywu granitoidowego ze skałami węglanowymi; główną skałą jest czarny, „spalony” hornfels z kordierytem i biotytem. Przy szlaku na Zbójeckie Skały pozostała sztolnia starej kopalni pirytu — pamiątka po górnictwie, które wyprzedziło tu turystykę o stulecia.

W praktyce

Do zakrętu dojedziesz z centrum Szklarskiej Poręby ulicami Buczka, Dworcową i Armii Krajowej w kierunku Świeradowa-Zdroju. Miejsce jest dostępne całą dobę, postoju najlepiej szukać na zatoczkach przy drodze. Przez okolice biegną czarny szlak okrężny wokół Szklarskiej Poręby i żółty ze Szklarskiej Poręby Dolnej przez Zbójeckie Skały na Wysoki Kamień — połączenie spaceru z dojazdem to najbezpieczniejszy wariant. Kierowcy: łuk jest ostry, poprzedzony krótką prostą.