Wiadukt kolejowy w Łagowie

Kto wjeżdża do Łagowa od strony Żelechowa, przejeżdża pod łukami ceglanego wiaduktu, wysoko nad którym biegną tory. To najciekawsza budowla linii kolejowej Międzyrzecz–Toporów, a dla spacerowiczów – jeden z najlepszych punktów widokowych we wsi.

Historia: kolej przez pojezierze

Prace koncepcyjne nad jednotorową linią z Międzyrzecza do Toporowa ruszyły w 1904 roku, a pruskie koleje państwowe zaczęły budowę w 1907 roku. Trasa musiała przeciąć Pojezierze Łagowskie z polodowcowymi wzgórzami i bagiennymi dolinami, dlatego powstały liczne nasypy, wykopy i wiadukty. Ten nad drogą do Żelechowa, dzisiejszą ul. Mostową, jest największy. Źródła różnie podają datę jego budowy: 1906 lub 1909 rok. Linię otwarto 1 sierpnia 1909 roku, a pierwszy pociąg z Toporowa powitała na stacji w Łagowie orkiestra.

Połączenie kolejowe pomogło Łagowowi rozwinąć się jako miejscowość wypoczynkowa. W 1987 roku zawieszono na linii ruch pasażerski, a dziś odcinek Toporów – Łagów – Sieniawa Lubuska obsługuje ruch towarowy.

Co zobaczyć

• Wiadukt – z cegły, o długości około 40 metrów, z kapinosami z granitu, na których wspierają się metalowe barierki.
• Wysokość – różnica między powierzchnią drogi a poziomem torów wynosi 25 metrów.
• Punkt widokowy – na górę prowadzą strome schody, a z wiaduktu widać większą część Łagowa z wieżą zamku joannitów.

Tripto podpowiada

Wiadukt stoi kilka minut spacerem od zamku i Bramy Marchijskiej. Schody są strome, więc uważaj zwłaszcza po deszczu, a na torach nie wchodź na czynną linię. Najlepsze zdjęcie samego wiaduktu zrobisz z dołu, z ul. Mostowej. Na wizytę wystarczy 15–20 minut.