Krzakoska Skała z ławeczką w Wiśle

Na stoku Kobylej, kilka metrów od szlaku turystycznego, nagle urywa się zbocze i wyrasta skalna ambona z poszarpanymi, miejscami przewieszonymi ścianami. Krzakoska Skała – nazywana też Skałami na Kobylej – to najbardziej znana skała wspinaczkowa Beskidu Śląskiego i jednocześnie łatwo dostępny punkt widokowy nad Wisłą. Dla jednych to cel krótkiego spaceru, dla innych miejsce treningu na pionowym piaskowcu.

Skała w liczbach

Wychodnia leży w masywie Kobylej, w Paśmie Stożka i Czantorii, około 500 m na północ od szczytu i na północnym skraju osiedla Kobyla, w granicach miasta Wisła. Jej górna krawędź znajduje się na wysokości około 720 m n.p.m. (niektóre źródła podają 710 m). Uskok stoku ciągnie się na długości około 60 m – według innych pomiarów nawet 100–130 m. Ściany mają do 15 m wysokości i są pionowe, z rysami, zacięciami, filarami i okapami.

Skałę budują wyraźnie uwarstwione, gruboławicowe piaskowce istebniańskie z górnej kredy. W dolnej części widać grube płyty, wyżej coraz cieńsze warstwy – dobrze to widać, stojąc pod ścianą. Już w 1958 roku Skały na Kobylej uznano za zabytek przyrody; leżą na terenie Parku Krajobrazowego Beskidu Śląskiego.

Raj dla wspinaczy

Krzakoska Skała to najbardziej znana skała wspinaczkowa w Beskidzie Śląskim. Wytyczono na niej 26 dróg o trudnościach od III do VI.3 w skali polskiej, więc znajdą tu coś zarówno początkujący z instruktorem, jak i doświadczeni wspinacze. Jeśli nie wspinasz się sam, warto chwilę popatrzeć, jak inni pokonują przewieszenia.

Widok

Z górnej krawędzi rozciąga się widok na dolinę Wisły i ograniczające ją od wschodu góry – od Równicy po Baranią Górę. Opisywano go już w dawnych przewodnikach, choć dziś część panoramy przysłaniają podrastające drzewa.

Tripto podpowiada

• Dojście: niebieskim szlakiem od przystanku kolejowego Wisła Dziechcinka w stronę siodła Sałasz Kobyla – skała stoi zaledwie kilka metrów na północ od drogi, którą biegnie szlak.
• Bezpieczeństwo: ściany są pionowe i miejscami przewieszone. Przy dzieciach trzymaj się z dala od krawędzi urwiska, a wspinaczkę podejmuj tylko z własnym sprzętem i doświadczeniem albo z instruktorem.
• Czas: sama wizyta przy skale to 20–30 minut, plus czas dojścia szlakiem.
• Wstęp jest wolny – to teren otwarty, w granicach parku krajobrazowego.