Kościół Św. Wojciecha w Krakowie

Na Rynku Głównym stoi jeden z najstarszych murowanych kościołów Krakowa — świątynia św. Wojciecha z XI wieku. Powstała, gdy w tym miejscu biegł jeszcze handlowy trakt, dlatego dziś wchodzi się do niej z poziomu Rynku w dół, po schodach. W podziemiach czeka ekspozycja o historii placu i relikty wcześniejszych budowli.

Warstwy historii

Pod obecną budowlą odsłonięto relikty kościoła z czasów Bolesława Chrobrego (początek XI w.); zastąpił go romański kościół z końca XI stulecia — jego mury widać do dziś w dolnych partiach świątyni. Według tradycji głosił tu kazania sam św. Wojciech, a pierwszą świątynię wzniesiono na pamiątkę tych kazań. W 1404 roku kościół został prebendą uniwersytecką staraniem bpa Piotra Wysza, a w 1453 kazania wygłaszał tu Jan Kapistran.

Barokowa nadbudowa

W latach 1611–1618 świątynię przebudowano w stylu barokowym: podwyższono ściany, całość nakryto eliptyczną kopułą, romańskie mury otynkowano, a od zachodu wybudowano nowe wejście. Przebudową kierowali Walenty Fontana i ks. Sebastian Mirosz. W 1711 roku dobudowano zakrystię, w 1778 — kaplicę bł. Wincentego Kadłubka ze sklepieniem kolebkowym z lunetami.

Co zobaczysz w środku

W ołtarzu głównym wisi XVII-wieczna kopia obrazu Matki Boskiej Większej, a przy tęczy — XV-wieczny krucyfiks. Wyposażenie jest barokowe, z około połowy XVIII wieku, a do wnętrza prowadzi późnobarokowy portal. Zwiedzenie zajmuje kwadrans; z dopłatą wejdziesz do podziemi, gdzie ekspozycja pokazuje, jak zmieniał się Rynek przez stulecia.