Rynek w Poznaniu

Kwadrat o boku 141 m, wytyczony ok. 1253 r. — trzeci co do wielkości rynek w Polsce, po Krakowie i Wrocławiu. W centrum stoi renesansowy ratusz, a na jego wieżyczce codziennie o godzinie 12:00 wychodzą koziołki, które bodą się rogami przy każdym wybiciu godziny. Wokół kamienice kupieckie, waga miejska i fontanna Bamberki.

Ratusz i mechanizm z 1551 roku

Gotycki ratusz powstał na przełomie XIII i XIV w., a po wielkim pożarze miasta z 1536 r. przebudował go w stylu renesansowym Jan Baptysta Quadro (1550–1560). Zegar z „urządzeniem błazeńskim” — dwoma koziołkami trykającymi się przed biciem godzin — zamówił wtedy u ślusarza Bartłomieja Wolffa; działa od 1551 r. Legenda mówi, że kuchcik ukradł na ucztę dwa koziołki, te uciekły na wieżę i zaczęły się trykać, ku uciesze wojewody. Piorun zniszczył wieżę w 1675 r.; współczesne koziołki wróciły na nią w 1913 r., a mechanizm wymieniono w 1954 r.

Z ruin odbudowany w 15 lat

W 1945 r. zniszczeniu uległo ok. 60% zabudowy rynku — nietkniętych zostało tylko 20 ze 100 budynków. Odbudowa, wzorowana na stanach z XVIII w., ruszyła według planu Zbigniewa Zielińskiego i w latach 50. sięgała tempa ok. 30 kamienic rocznie. W ratuszu od 1954 r. działa Muzeum Historii Miasta Poznania.

Jak zwiedzać

Na koziołki przyjdź kilka minut przed południem — najlepiej widać je z podcieni ratusza od strony wagi. Wnętrze rynku to m.in. domki budnicze i fontanny: barokowa Prozerpina z 1766 r. oraz nowożytne rekonstrukcje Apolla, Neptuna i Marsa.