Molo w Międzyzdrojach

Molo w Międzyzdrojach to żelbetowy pomost o długości 395 m, który z plaży na wyspie Wolin wychodzi w głąb Zatoki Pomorskiej. To najdłuższe betonowe molo w Polsce, a zarazem przystań morska: przy jego końcu cumują statki wycieczkowe. Spacer tam i z powrotem zajmuje kwadrans, ale łatwo zostać dłużej – rano dla ciszy i widoku na klify, wieczorem dla zachodu słońca, jesienią dla sztormowych fal.

Historia: sto lat walki z morzem

Pierwszy, niewielki drewniany pomost powstał tu w 1884 roku i był pierwszym takim obiektem w regionie. Mieszkańcy nazwali go imieniem cesarza Fryderyka III, w podzięce m.in. za jego pobyt w kurorcie w 1867 roku. Prawdziwe molo zbudowano w 1906 roku dzięki 250 tys. marek przekazanym przez radcę Bötkera; uroczyste otwarcie odbyło się 1 lipca 1906 roku. Drewniana konstrukcja miała ponad 300 m, a na jej końcu stała przeszklona restauracja.

Morze i wojny nie dawały mu spokoju:

• w 1913 roku sztorm zniszczył dużą część pomostu, a w 1914 roku saperzy ze Świnoujścia wysadzili molo w obawie przed rosyjskim desantem,
• po odbudowie w 1920 roku miało już tylko około 200 m,
• w 1954 roku sztorm zniszczył niemal cały pomost, a w 1961 roku spłonął secesyjny pasaż prowadzący na molo,
• w 1985 roku wiatr i lód uszkodziły konstrukcję tak bardzo, że molo zamknięto, a w 1989 roku rozebrano – zostawiając tylko wieżyczki.

Nowe molo na palach

Budowę obecnego mola rozpoczęto w 1994 roku. Pierwsze 120 m (o szerokości 17,5 m) oddano w 1996 roku. Konstrukcja stoi na rurowych palach o średnicy 1,5 m i długości 32 m. W 2004 roku armator Adler-Schiffe przedłużył pomost o 275 m, wydając na to około 2 mln euro, i na 40 lat został administratorem mola. Nową część otwarto 19 marca 2005 roku, a od czerwca 2005 roku molo ma status przystani morskiej. Ostatnie 75 m jest obniżone, by mogły przy nim cumować statki żeglugi przybrzeżnej, a końcowe 40 m to przystań pasażerska. Celem przedłużenia były rejsy wycieczkowe do Świnoujścia i niemieckich portów na Uznamie.

Co zobaczyć

Wejście wyznaczają dwie charakterystyczne białe wieżyczki, które przetrwały rozbiórkę starego mola. Za nimi zaczyna się zadaszona część z pawilonami i kawiarniami – tu w sezonie jest najtłoczniej. Im dalej w morze, tym spokojniej: z końca pomostu widać szeroką plażę w obie strony i zalesione wzgórza Wolińskiego Parku Narodowego. Najlepsze światło jest o zachodzie słońca, a najbardziej spektakularne fale – podczas jesiennych sztormów.

Tripto podpowiada

• Czas: na spacer wystarczy 20–30 minut, z kawą i zdjęciami – godzina.
• Wiatr: na końcu mola mocno wieje nawet w ciepły dzień, więc weź kurtkę.
• Rejsy: rozkład i ceny statków wycieczkowych sprawdzaj u armatorów na miejscu, bo zmieniają się z sezonem.
• Dojazd: molo leży w środkowej części plaży, przy amfiteatrze, na końcu deptaka ul. Bohaterów Warszawy. Dworzec kolejowy jest około 1,5 km dalej.
• W okolicy: Promenada Gwiazd z odciskami dłoni aktorów, Oceanarium, a na wschód od centrum – klif i Kawcza Góra w Wolińskim Parku Narodowym.